Nhòrla de Lingamiau publicada dins l'Almanach du Colon Limousin en 1902.
Tot fai ventre
Per vut que 'quò rentre
Un mandin Tiston Magardeu
Tustava chas Monsur Bordeu
Lo medecin, e eu credava
Vers las fenestras qu'eu 'visava :
Deibretz-me Monsur Nanbonin
(Eu voliá dire d'Antonin)
Monsur Bordeu, que s'aprestava
A far 'na corsa que preissava
Draiba se mesme a Margadeu
Que demandez-vous ? disset-eu.
" Qu'es Jaquilhon nòstre mainatge
Que vai murir ! N'es plan domatge !
Eu ten 'na feure de chavau,
Son ventre e son cuu li fan mau !
Quan eu fai sos besoenhs 'quò frolha,
Diriatz que son ventre s'esbolha !
Si vos ne venetz pas d'abòrd
Quand vos vendretz eu sirá mòrt !
Vos vesetz ben coma 'quò praissa ?
'Quò n'es mas meitat chamin d'Aissa..."
Quand eu l'i 'net l'apres-disnada,
La mair Margadeu mins treblada
Li disset : "Lo pitit vai mielh.
Lo cresiá fotut despuei ier,
Mas li ai fach un cataplasme,
E coma ne trobava chas me
De grana de lin p'un mijon
Li ai far un grand galeton
Qu'ai metut bien chaud sus sa pança
Qu'ei ce qu'a far virar la chança,
Lo paubre pitit deurm despuei
Sens gemar, sens deibrir los uelhs."
Lo medecin se 'praima, 'visa,
Leva lo linçòu, la chamisa,
E ditz : "Ente es 'queu galeton ?
- Eu l'i es ben ! - Non n'i a ren dau tot."
Aquí Jaquilhon se revelha
E sa mair li ditz dins l'aurelha :
"Ton cataplasme ente es-t-eu ?
Tu ses coijat dessus benleu ?
- N'es gran, mas coma s'esmijava
Bocin a bocin lo minjava.
- Ié, coquinard ! gròs beleton !
Tu l'as minjat lo galeton ! "
Monsur Bordeu crevant lo rire
Se met de poschar e de dire :
"Lechadier ! Si t'as 'gut la suor
'Quò deviá 'ver fòrça sabor !
E ben, fau chamnhar de recepta ;
Metetz li tantòst 'na moleta,
Que li breche bien lo bedon,
'Quò 'quí lo garirá a fond."
La consurta eriá 'chabada,
Mas 'la ne fuguet pas paiada.
Bordeu partiguet en risent,
'Quò fuguet tot son paiament.
digg it
del.icio.us
I a cap de comentari »