Tu puras, un còp de mai,
sus lo trepador.
Sei partit. Quand tornarai ?
Tu puras, un còp de mai,
sus lo trepador.
Sei partit. Quand tornarai ?
digg it
del.icio.usChar lector, te vòle perpausar un ptit juec. La setmana que ven, sei a z-Ais de Provença. E quand l'i vau, n'i a totjorn de la plueja. 'Laidonc, te vòle demandar ton eivis : plueja o pas ? Botarai lo resultat, enfin, lo temps que fai en comentaris. Char lector, a ta granolha !!!
La veitura fila dins la nuech. La p'ita duerm a l'arrier. Tièrri es content. Se tòrna trobar coma sa filha. A passat temps dempuei que se vigueren tots dos. Eu la vei pas suvent dempuei son divòrci. Eu la vesiá pas suvent davant tanpauc. Per causa de son trabalh. Aura, Amàlia viu coma sa mair, Florença. Quò es la prumiera dimenjada que passen ensems. Eu la vòu menar luenh de la granda vila, dins lo país de son còr, chas sa granda.
La paubra vielha muriguet quauquas annadas davant la naissença d'Amàlia. Sa mòrt li ne'n balhet, au Tièrri. 'La representava beucòp per se. Eu passet sas vacanças chas ela, a descubrir la campanha, la natura. A descubrir son país, sas raiç. Aura, a mas Amàlia dins sa vita. Mai son trabalh. Eu li voldriá balhar l'amor de 'queu país. Passen lo paneu País d'Òc. Seràn tòst 'ribats.
Lo solelh ràia dins lo ciau. Tièrri e Amàlia son dins lo vargier. 'La galopa de pertot en tut rire. Tièrri se 'pruesma daus framboisiers. Son plen de fruchas. Se 'sieta e las comença de minjar. 'Las son redondas sus la lenga. Lo perfum sucrat envasís sa gòrja. Eu li sembla que sa granda es 'quí. Li sembla l'auvir dire : "Pitit chavecha ! Son bonas mas framboisas ?"
'Na credada. Tièrri se vira e vei Amàlia rasís lo potz. 'Na man ossosa la ten per los piaus. D'un còp, sosleva la p'ita que desapareis. "Te l'aviá pas dich,ta granda, que se faliá pas 'pruesmar dau potz ?" La votz cavernosa s'estripa de rire.
La dimenjada passada, i aviá lo festenau de BD de Molins : FestiBD. 'Na quarantena d'autors vengueren dins la capitala borbonesa per presentar lor trabalh e far de la dedicaças. Lo public fuguet plan present. Fuguei un daus benevòles emai participei a la jurada dau festenau. Balherem cinq premis :
- melhor album de l'annada a Laurent Libessart per Sphères
- melhor scenari a Sualzo per L'improvisateur
- melhor prumier album a Nicolas Sure per Neverland
- premi de l'illustracion Tatiana Domas per Le secret des lutins
- premi speciau de la jurada a Paolo Armitano per Loudun, qu'aponderem perque quela BD era dins totas las discussions sens 'ribar a la prumiera plaça per un premi.
La qualitat dau trabalh grafic, l'ambient creat per lo negre mai lo roge, deviá esser recompensat.Lo conselh generau daus jòunes de l'Alier balhet lo premi jounessa a Mathilde Domecq per Basile et Melba. Me, auriá volgut balhar un premi a la Soph' per son Ze plus beau métier du monde mas son trabalh plasiá pas a 'na partida de la jurada.
'Queu festenau fuguet per me l'enchaison de rescontrar daus autors que coneissiá pas (Niko Henrichon, Laurent Libessart, Sti, Tarek, Arnoux, Tatiana Domas, Sualzo, Paolo Arminato, Amandine, Tomatias, Batist, Tota, Kraehn, ...) coma d'autres que segue dempuei d'annadas (Caritte e Druilhe). Tots fugueren plan simpatics e passeren daus moments daus grands a taula coma apres, a l'open bar de l'ostalariá.
Un grand merces a tots 'quilhs autors mai aus autres benevòles per 'quela subredimenjada quitament se parlen pas occitan e que van pas comprener mon texte...
Ier, 'ribei a z-Ais de Provença per 'na formacion. La Provença. Lo solelh, la chalor, los braves païsatges... E ben, tot 'quò, qu'es de las conarias per torista ! Qu'es lo segond còp que vene a z-Ais. E quò plòu d'enguera !!! E plòu que te plòu ! Pas de solelh, pas de chalor ! Lo centre de formacion es dins 'na brava zòna industriala. Lo Carrefour de z-Ais sembla a lo de Créteil Soleil. Tot çò qu'òm aviá dich era meissongier. O ben qu'es la mejauvença. Bon. M'arreste 'quí. Lo solelh ràia darrier las nivols.
Dins l'editoriau de la Setmana n°696, l'Andriu de Gavaudan nos balhet sa vuda sus los blògs occitans. Li voldriá rendre responsa perque lo trobei un pauc dur coma n'autres. Eu nos disset que mai d'un blòg occitan se barra dins sa p'ita nacion e nos tòrna vers l'eidéia de l'existéncia de las lengas d'òc.
Qu'es benleu lo cas de quauques blògs gascons. Quò mostra lo dinamisme dau mitan gasconista sus l'Internet. Veirem ben la quala de las doas opcions serà mai eficaça per la lenga e la cultura nòstras. Demai, beucòp de blògs aranes son virats vers l'Aran, la Catalonha mai l'Espanha sens sentiment panoccitan. Quò mostra que los aranes an benleu pas d'enguera consciéncia de lor apertenéncia ad un 'nivers culturau mai grand que lor vau. Quò me pareis normau perque Occitània es pas pro fòrta nimai presenta en Euròpa per los permetre de s'identificar ad ela. Quela identificacion a sa p'ita nacion, a son dialecte, la vese pas per d'autras regions occitanas. Los blògs lemosins, lengadocians o provençaus que coneisse son pas entau.
Eu nos disset tanben que los blogaires qu'aprenen la lenga van tròp regde. Quatre mots d'occitans lor son sufisents per far un blòg. Emai apòrten pas grand chausa, enoncien pas d'eidéia. De segur. Mas los blògs occitans son coma los dins las autras lengas dau monde : sierven d'en prumier de liam sociau dins 'na societat fòrça individualista. Son lo mejan d'expression daus dròlles dau monde per parlar d'amistat, d'amor, de ren d'important per los beus. Quantben de fòtos emb lo comentari « Té tro belle ma chéri, j'te kiffe grave !!!! » Coma los beus, trobem lo jornau intime public. La terapiá de grope virtuala. Qu'es quò l'essenciau daus blògs. N'i a tanben los blògs politics, propagandistas, de pensaments sus lo monde. N'i a pas tant. Los blògs coma los dau Bloguitge son entau. Mas an 'na caracteristica mai. Son suvent escrichs per de monde que mestrejen pas la lenga. Perque ? Perque aprener 'na lenga implica son usança e que l'Internet es un dau melhor mejan per trobar un interlocutor. La lenga d'òc es mens clandestina sus lo web que dins la vita vitanta. Abitant de Limòtges, utilize mai l'occitan sus Internet que non pas dins ma vita quotidiana. Qu'es pas 'cepte de parlar occitan dins lo quite mitan occitanista.
De segur, la lenga d'un aprenaire es pas perfacha. Nos fau corregir. Mas lo monde que coneisse, lo monde dau Bloguitge, son dau monde onestes, qu'an la volontat d'aprener la lenga per la far viure. Fau prener 'quilhs blògs coma un otis pedagogic, per de la gent qu'an pas beucòp d'autres mejans per utilizar los occitan.
Dissabdes, fuguei a la dictada occitana, coma beucòp de monde en Occitània mai en los País Catalans. Era la prumiera a Limòtges. Avem 'gut un texte de Roland Berland, un autor lemosin que me platz beucòp. Veiquí 'na pita video de França 3 Lemosin a perpaus de quel eveniment (los qu'an de bons uelhs nos poden veire, lo Tiston mai me).
Dictada occitana Limotges 2009
mandat per tiston
A la fin de la dictada, chascun aguet un brave diplòma de participacion que se 'chaba entau : "Au nom de l'amistat entre nòstres país e per l'amor de nòstras lengas, li balham lo titol de Ciutadan d'Onor d'Occitània e de Catalonha." Oc-es, sei ciutadan d'onor !!! Sabe pas si quò permet de passar de las vacanças a gratis sus las costas catalanas...
Veiquí 'na chançon de la bona, que t'as benleu vist sus M6 (si tu ses en França) la nuech, plan tard o ben sus TVE (si tu ses en Espanha). Te la perpause en doas version : oficiala e catalana. A quand la version occitana ??????? Creses que lo dança lo Paco Boya ? Mai lo Jòrdi Frêche ?
Bon, la bona resolucion de l'annada 2009 : far un postatge per setmana sus 'queu blòg...
