Ieu maitot !!!!

La femna qu'aima l'òme avant lo maridatge
Porte atteinte à l'identité nationale

L'òme qu'aima l'òme estrangier
Porte atteinte à l'identité nationale

L'òme que parla la lenga de son pair mai dau pair de son pair
Porte atteinte à l'identité nationale

Blu blanc roge
Nòstras vitas saulhan lo drapeu de l'identité nationale

Mas nòstre drapeu es roge dau sang daus oprimats
Mas nòstre drapeu es negre de nòstras coleras

Quand era pitit, fasiá de l'asma. Bon, ne'n fau totjorn mas mens. Lo medecin disset a mos pairs : "Lo fau mandar dins las Pirineus". Entau, a cinc ans, deguei passar l'estiu en Catalonha Nòrd, mai precisament a La Guingueta d'Ix (Bourg-Madame en francés) en Cerdanha, sens mos pairs dins un institut especializat dins las malaudias respiratorias daus mainatges. L'i tornarai quatre estius. L'i aprenguei a far dau veló. Prenián lo petit train jaune aus colors catalanas per 'nar nos permenar a Oceja o alhors. Ne'n ai tot plen de suvenirs, dau solelh de julhet mai daus auratges dau mes d'aust, daus juecs mai de la quine respiratoria... La Guingeta d'Ix es pas plan granda mas rasis i a 'na vila : Puigcerdà. Entre los dos, lo Segre.

Lo Segre es una de las frontieras naturalas de França. "Naturala" vòu dire que te fau molhar los pès per passar de l'autre costat. Ren mai. Perque, a cinc ans, comprenguei que las frontieras son pas naturalas dau tot ! L'autre costat era lo país de ma granda (murciana) mai de mon reir-oncle (barcelonés). Mas era l'autre costat. I aviá 'na brava gendarmariá rasis lo pitit pont per passar lo Segre e 'nar a Puigcerdà. Mai daus gardas civius. Sus un pont tant pitit. Coma si òm voliá pas que tu passes. Vesiá pas la diferéncia entre lo monde de 'queu costat e 'queu de l'autre. Eran catalans dau dos costat. Qu'era la Cerdanha dau dos costat. E perque tan de gendarmas a l'entrada dau país de ma granda ? Avián pas lo drech de l'i 'nar ?

Lo parc de l'institut se trobava lo long dau Segre. Aviá l'autre costat en fàcia de me tot lo temps. Perque pas traversar lo riu ? Podiá pas zo far perque lo parc era encerclat per un grilhatge. 'Laidonc, lançave daus pitits calhaus, loenh, loenh, per fin que tombessan de l'autre costat. Tot plen de pitits calhaus passeren la frontiera coma 'quò e la gendarmariá mai la garda civila jamai zo saugueren.

Frédéric Minvielle voliá esser francés mai neerlandés. Deu rendre son passapòrt mai sa carta d'identitat perque la França reconeis pas son maridatge emb un òme neerlandés.

Sabiá qu'aquò se fasiá per las femnas, mas, i a longtemps... Ne'n i a de las istòrias entau, dins ma familha, de femnas maridadas a daus espanòus que perden lor nacionalitat francesa mai daus mainatges que podian pas aver la nacionalitat dau pair (republican espanhòu exilat en França) ni de la mair francesa... Enfin, cresiá qu'era avant...

Non. La França a pas chamnhat. Pas mai de nacionalitat francesa (e subretot pas mai de drechs civics que van emb la nacionalitat) per los que van coma l'estrangier... Mariane lors ditz : Quò se fai pas de se maridar coma un autre òme ! Defòra de nòstra bela nacion eterosexuala !

L'identitat nacionala seriá eterosexuala ? Faudriá demandar au ministèri...

Arser fuguei a un concert de Rocé. coneissiá 'queu tipe. L'i sei 'nat perque invitava Archie Shepp. Descrubei un slamaire, coma òm ditz uei. Mas faudriá pas dire 'quò, perque Rocé vòu pas esser embarrat dins 'na casa, coma dins un magazin de discs. Per ieu, qu'es dau hiph op, l'esséncia dau hiphop : 'na votz, 'na platina, daus textes. I aviá tanben 'na contrabassa electrica mai lo sax d'Archie Shepp. Experimentacion musicala, boiradís entre free jazz e slam. E daus textes. Poetics, militants. Sus l'art, l'identitat, sus 'quela França que respecta pas nòstras culturas. E lo sax d'Archie Shepp. Un son, coma un present per tas aurelhas. Quauquarren de magic.

Dempuei quauques jorns, dempuei son ospitalizacion, esperave sa mòrt. Aüei, sei triste. Avem perdut Aimé Césaire, un pensador daus grands. Lo descrubiguei quand era collegian, a la desvirada d'una explicacion de texte.

" (...) Au bout du petit matin, au-delà de mon père, de ma mère, la case gerçant d'ampoules, comme un pêcher tourmenté de la cloque, et la toit aminci, rapiécé de morceaux de bidon de pétrole, et ça fait des marais de rouillure dans la pâte grise sordide empuantie de la paille, et quand le vent siffle, ces disparates font bizarre le bruit, comme un crépitement de friture d'abord, puis comme un tison que l'on plonge dans l'eau avec la fumée des brindilles qui s'envole... Et le lit de planches d'où s'est levée ma race, tout entière ma race de ce lit de planches, avec ses pattes de caisses de Kérosine, comme s'il avait l'éléphantiasis le lit, et sa peau de cabri, et ses feuilles de banane séchées, et ses haillons, une nostalgie de matelas le lit de ma grand-mère (...) "

Fuguei frapat per la fòrça de sa poesia, de sos mots, de la credada de revòlta de chade frasa. Mai grand, legiguei 'queu Cahier d'un retour au pays natal en entier. Mai la Tragédie du Roi Christophe. Mai son Discours sur le colonialisme. Un discors essenciau per la dignitat. La dignitat dau pòple negre de segur, mas la dignitat de l'umanitat entiera subretot. Contra la barbaria. Trobar l'uman darrier nòstra diversitat. L'universau se tròba pas dins l'uniformizacion, l'assimilacion, dins 'n'identitat nacionala fabricada dins un ministèri, l'universau es çò qu'avem en comun, n'autres umans, tant dins la negrituda de Césaire coma dins nòstra occitanitat o catalanitat, dins nòstra identitat.

Contra lo fichatge ADN - Non a la criminalizacion de las accions militantas

Daus dalhaires volontaris d’OGM dont l’accion non violenta fuguet declarada legitima au temps dau proces d’Orleans dau 27 d’octòbre 2005, fugueren declarats copables au temps dau proces en apelada mai en cassacion. Aüei son convocats per daus prelevaments d’ADN per los inscriure sus lo fichier de la delinquéncia que aura regarda tots los crimes... o belament perque, curiosament, la delinquéncia financiera es dispensada d’inscripcion a ’queu fichier.

Los que refusan de soplar a ’quilhs prelevaments passan au tribunau correcionau e encorren de las penas de 1500€ d’esmenda mai 6 mes de preison.

Qu’es lo cas de l’Alain Dorange convocat lo 6 de mai 2008 au tribunau correcionau de Limòtges, plaça d’Aine, per refus de prelevament d’ADN. Emai, sus un planh de la societat Monsanto, òm lo persec per participar a ’na “associacion de maufactor”.

Los signataris de ’quela peticion denoncian la temptativa de criminalizacion de las accions militantas mai sindicalas que se desvelopa actualament en botar sus lo mesme plan los crimes a caractari sexuau, los actes de terrorisme mai las accions legitimas de contestacion. Apelan a jùnher lo comitat de sosten de l’Alain Dorange a l’enchaison de sa comparucion davant lo tribunau de Limòtges per refus de prelevament d’ADN.

Per signar la peticion : http://adn-dorange.net/spip.php?article1

Seguent la plan famosa devisa bearnesa, las legumas de la garbura se levan contra la meschanta minjalha dau capitalisme nòrd-american.

Veiqui 'na nhòrla dau Panazô publicada dins Lu Bouéradour din lu toupin en 1956. Apres, me fau pas demandar perque sei pas maridat...

Quand se maridet son ainada
La p'ita sòr plan revelhada
A sa mair disset tot d'un còp :
- " Lo maridatge qu'es aquò ?
- " Tu iò sauras quand t'auras l'atge
Mocha ton nas en atendant,
Disset la mair, p'ita benlant,
E laissa-me far mon obratge ! "
Mas totjorn la p'ita disiá :
- " Lo maridatge qu'es aquò ?
A la fin, coma um s'eimagina,
Agaçada d'entau l'auvir,
La mair 'chabet per s'esmalir,
E troçant la p'ita coquina
Vlin-vlan ! Sos cinc dets vigorós
Se marqueren sur los jarrons :
- "Vei-lo-quí, meschanta gamina,
Lo maridatge ! disset-la."
Mas la p'ita ne pura gròs.
La sabiá ce que la voliá
A la nòvia 'la corguet dire :
- " 'Questa vetz qu'es 'chabat de rire,
Sabe tot e planhe ton sòrt.
T'as tròp de malur prauba sòr !
Tu purarias coma un mainatge
Si tu sabias ce que t'atend ;
Qu'es dau pròpe lo maridatge
Mos dos jarrons n'en flameten "

Sembla qu'es Clara Zetkin, jornalista alemanda, e amija de Rosa Luxemburg, que seriá a l'origina de la jornada de las femnas. En 1910, 'quela militanta de la causa feminina, organizet 'na granda manifestacion internacionala per la promocion daus drechs de las femnas. A son apelada, 'na centena de femnas vengudas de 17 país se 'masseren a Copenaga. 'Las decideren d'instaurar 'na jornada internacionala de las femnas dont l'objectiu prumier era d'obtener lo drech de votason. Correspond 'quela data, a l'anniversari d'una chauma d'obrieras a Nuòva York en 1857 o ben a 'na celebracion americana, qu'es pas segur mas quò l'i fai ren...

Dimarts passat, anei a 'na conferéncia sus l'America latina e sas luchas. Era l'Ignacio Ramonet que la deviá far dins lo famos amphi Blanqui de darrier de la merariá de Limòtges. Quand 'ribei, pas d'Ignacio. S'era fach un torn de rens e nos aviá mandat un prof de la fac de Pau, lo Jean Ortiz. Un tipe impressionant. Deven pas s'eniuar los estudiants dins sos cors ! Un tipe que se ditz revolucionari. Un ancian marxista. Benleu totjorn un pauc marxista. Un especialista dau Che mai de Cuba. 'Na conferéncia sus lo Che e sa pensada, de segur, mai sus l'evolucion de l'America latina.

L'istòria es pas 'chabada. Non. La chasuda de la paret de Berlin significa pas que lo capitalisme siá lo dareier biais d'organizar l'umanitat. 'Na pagina fuguet tonarda. Qu'era la fin de la prumiera ersa revolucionari. Mas, dempuei 89, i a 'gut quauques remols. 1994 : revòlta daus indians dau Chiapas. 1998 : Eleccion de Chávez en Veneçuèla. 1999 : Seatlle e sa smanifestacions. 2001 : prumier forum sociau mondiau a Porto Alegre. 2003 : Gardarem la Tèrra sus lo Larzac. 2006 Eleccion d'Evo Morals en Bolívia mai revòlta en Oaxaca. La segonda ersa. Emb de la formas novelas, de las eideias novelas, mai ecologistas, mai identitarias, mai espiritualas. L'Ortiz nos disset qu'es pas per deman, 'quela ersa. Ieu, sei segur que ne'n i aura pas si sem pas tots 'na gota, 'na goticha. Butissem tots e benleu i aura un tsunami. Lachem pas !