Ieu maitot !!!!

Nhòrla de Lingamiau publicada dins l'Almanach Limousin en 1894.

Quand èria jòune garçon
Sentiá au temps de la prima
Quauqua ren coma un frisson
Que me passeva pertot !

Uei que sei un vielh Janton
Ne dise mas per la frima
Que qu'es 'na brava sason :
Ne sente pas ren dau tot.

Quand èria jòune garçon
Qu'èria lo temps de la fringa
Farfolhava un pauc pertot
Lo parpalh de Marguisson

Uei que sei un vielh Janton
Ne'n balhariá pas 'n' espinga
Lo pus pitit galeton
Me vau mielh qu'un gròs teton !

Quand èria jòune garçon
Me demenava a la dança
Per embrucir Catisson
A travers son cotilhon.

Uei que sei un vielh Janton
Aime mielh sunhar ma pança
N'aime mas la Nardisson
Quand 'la fai lo marendon.

Quand èria jòune garçon
Aimava far la deguelha
Dins lo claus darreir maison
Coma la granda Lison.

Uei que sei un vielh Janton
Aime mielh una botelha
De bon vin de petaron
L'amor qu'es plan ren dau tot.

Veiqui li babaròtas. De las bestias que venen de Niça la Bella... Daus afrós barbotins sus un canape... Terrible !!!!

Veiqui denguera 'na conaria dau pair Dugay de Borganuòu... Plan delicata coma totjorn...

Non... Vos vòle pas parlar de 'quela emission plan famosa mai interessanta de França Blu Perigòrd. Non... Vos vòle nonmas parlar de nòstres amics dau Sud. Dau Sud dau Nòrd d'Occitània. Los peirigordins. Son daus tipes que fau pas chiar nimai cagar... Son daus tipes qu'aiman lo rock... Son daus tipes que parlan occitan... Ne'n veiqui 'na prueva !

Un còp de mai, lo Guston, dins 'n'aventura plan delicata... Merces Monsur Dugay de Borganuòu !!!

'N'autra aventura dau Guston !

Per plan començar l'annada, veiqui 'na p'ita nhòrla d'a Borganuòu en Cruesa. 'Na nhòrla dau chamin de fer.

La transcripcion es dau Tiston :

Liunard e Guston abitavan tots dos dins le mesme vilatge, qu’era daus vesins quoi… e travalhavan tots dos a la gara de Sent Disi, au chamin de fer si vos preferatz… E un jorn que le trin reculava, Guston ne le veguet pas, eu passet sos la ròda, eu fut completament esbolhat… Le chef de gara apelet Liunard, eu li disset « Mon vieux, ‘qu’es ton vesin, ‘qu’es a te d’anonçar la trista novela a sa veuva ! », « A, ‘quò m’embestia bien… », eu era bien einuiat, eu sabia pas coma ‘quò anava se passar…

Le veiqui partit, eu podia pas refusar bien sur, eu arrive chez son copain, e la Justina sa femna pelava de las treflas per le marende : « ‘Quò vai Justina ? », « ‘Quò vai, ‘quò vai, e te ? », « ‘Quò vai… », eu sabia pas per quau bocin començar, tu comprenes, vironava sa casqueta entre sos dets, per anonçar ‘na novela coma ‘quò ‘qu’era pas aisat per se… e la Justina continuava a pelar las treflas… E au bot d’un moment quand mesme eu se decidet, e ‘la continuava a pelar sas treflas : « A Justina i ai ‘na bien trista novela a t’anonçar… », « A oc-es ? qu’es-que i’a ? », « E ben ton Liunard, eu es passat sos la ròda dau trin eu s’es fait completament esbolhar… », « Mas bogre d’asne, tu podrias io dire pus tòst, n’auria pas pelat totas ‘quelas treflas !... »

Quand aviá quinze ans, surtiá coma 'na dròlla. Los dimecres, passat miegjorn, la menave au cinèma, au jardin public. Aviá quinze ans. Aviá qu'una eidéia dins la testa. La potonejar. Dins lo brun de la sala dau cinèma. La potonejar. Sus l'erba dau jardin. Pensei pas jamais en la menar a EuroDisney. Benleu perque era char, fauliá traversar tot París mai la banlega est. Non. Subretot perque me plasen pas lo manetges que foten las pàurs. Me plai pas la Space Mountain.

Mas n'i en a daus drollauds de quinze ans que menan lor mia a la Space Moutain. Mai que la potonejan en li dire : T'as 'gut pàur, e ! 'Visa lo pitit Nicolau. Menet la Carla a la Space Mountain. Çò que me fai despiech, es la Rachida. Aprep tot çò que fai per lo Nicò, eu la mena pas veire los pitits Mickeys ! Çò que me fai despiech, es que lo tipe que presida la França a pas mai de quinze ans d'atge mentau. Faudriá pensar en declarar la nòstra independéncia...

Eran en vacanças en Avairon, pas luenh de Milhau. Aiman ben nos permenar per los chamins, a la descuberta de la natura. Deciderem d'anar veire lo rivateu que passava pres dau vilatge. Partiguerem. Avian pas far dietz metres en defòra de la rota qu'eran 'tacats per de las nivoladas de bestiòlas. Podian pus 'vançar. Abandonerem. Lo lendeman, 'chapterem tot plen de produchs antibestiòlas. Nos tornerem permenar. Eran 'quí. Nos esperavan. Nos torneren 'tacar. Nos escondiam de nòstres agressors dins un cròs dau chamin quand auviguerem daus pas. Vius. Precis. Regulars. Veirem passar un tipe en short, lo peitrau a l'aer que corria. Comprenguei tot : lo FLA dreça las bestiòlas per 'tacar la toristalha parisenca !! Aura, quand vese 'queu document de propaganda, m'estòne pus !

'Chaberem nòstras vacanças sens fotre los pes dins lo mendre bòsc. Aquí las fotos.

Oes !!! Ieu maitot ne'n vòle fotre de las conarias sur Internet ... euh... ieu tanben, vòle melhorar mon occitan per una practica de l'escrich sus lo malhum...

Bon ! Comence deman...