Ieu maitot !!!!

'N'autra nhòrla dau pair Dugay d'a Borganuòu. 'N'istòria de chareta que nos podriá tornar 'ribar emb la fin dau petròli...

Nhòrla de Lingamiau publicada dins l'Almanach Limousin en 1905.

L'i a 'na cinquantena d'ans, chas Pinpon dau Montin 'vian un pitit que se 'pelava Jaque ; mas n'autres lo 'pelavan Jacon, si n'es quauques vetz Jaquilhon. Pitit Jacon, que 'viá trapat sos dietz ans despuei las prunas, ne 'viá gaire seurtit dau vilatge si n'es per 'nar au pàisser ente eu tochava las vachas.

Un mandin, son pair li disset : " Ten, Jacon, 'trapa 'quela 'gulhada. Nos vam 'nar a Limòtges, se disset-eu, nos vam menar la junja qu'ai venduda chas Manton. Tu segras de per darreir per la fissar quand 'la fará son empaurida, e tu portaràs tanben 'queu pitit bissac de calaus per lo laissar a l'auberja de la Barny, quand nos siran dins Montmalier. "

Qu'es lo Jacon qu'eriá content, sas p'itas chambas ne'n lebretavan ! Ilhs partigueren tot tres... Quò faguet bon voiatge d'aiciá a las Teulieras, Iè ! quò faguet brave, quò fuguet lo grand toner de Diu ! per 'mor qu'um rancontret un sodard. La junja, coma quauque monde dau jorn d'aüei, n'aimava pas los sodards. 'La ne'n 'viá pas vut, la paubra béstia, e quand 'la fuguet davant 'quelas malinas rojas, 'la se metet d'espingar, de vostiar e de dançar, sens chabretaire, una borreia d'Auvernha que faguet fugir lo Jacon, que faguet esparsir los calaus e que fotet lo Pinpon tot eslonjat dins las romdres dau fossat.

A la fin, quand lo sodard se fuguet agroat darreir lo plais, tot 'chabet per se 'dobar. - Pinpon n'eriá mas un pauc eissebrat, um tornet 'massar los calaus qu'erian eissamat sus la rota e um 'ribet dins Montmalier davant chas la mair Barny. - Ten, se disset Pinpon au pitit, entra ton bissac de calaus ; despaicha-te, t'atende 'quí.

A 'quela ora , um fasiá lo destrenh de l'auberja e um 'viá seurtit dins lo fond dau colidor, ente fasiá un pauc brun, um de 'quilhs grands auseus verdinhard e mocandier qu'ilhs 'pelan daus perruquets.

Quand lo pitit 'riba vers la cosina, quauqu'un li creda : "Bonjour, Jaco". Eu se desvira, mas ne veu degun. Eu 'chaba d'entrar e balha sos calaus. En s'en tornant, dins lo colidor, um li creda denguera : "As tu déjeuné, Jaco ?" 'Questa vetz, tot sunsit, mon Jacon que veu la béstia davant se cujet tombar tot de cul. Plan esfredat, eu tira sa carqueta : "Ercusatz-me, Monsur, vos 'viá prengut per un auseu", se disset-eu.

"Ah ! ah! creda madama Barny dau fond de la cosina, il te parle le perroquet ?" Mas mon Jacon fotet lo camp coma si 'viá 'gut un burgaud esmalit dins sas malinas, e tot letejant eu disset a son pair : "L'i vòle pus rentrar dins 'quela garça de maison ! L'i a quauque sale diable montat sur 'n'eschala, tot endechat, tot ratatinat, que s'es 'bilhat emb de l'erba, qu'a un grand nas de còrna e que permena 'na gròssa chica de tabac dins sas bochas ! 'Nam nos-en, eu podriá seurtit e eu me fai paur... Dija, pair, qu'es benleu parent coma Madama Barny ? 'La lo 'pela lo pair Roquet."

Enquera 'n'istòria dau pair Dugay d'a Borganuòu. La coneissiá per l'aver legir dins un libre de Panazô, Lou Bouéradour din lou toupi.

Nhòrla de Lingamiau publicada dins l'Almanach du Colon Limousin en 1902.

Tot fai ventre
Per vut que 'quò rentre

Un mandin Tiston Magardeu
Tustava chas Monsur Bordeu
Lo medecin, e eu credava
Vers las fenestras qu'eu 'visava :
Deibretz-me Monsur Nanbonin
(Eu voliá dire d'Antonin)
Monsur Bordeu, que s'aprestava
A far 'na corsa que preissava
Draiba se mesme a Margadeu
Que demandez-vous ? disset-eu.
" Qu'es Jaquilhon nòstre mainatge
Que vai murir ! N'es plan domatge !
Eu ten 'na feure de chavau,
Son ventre e son cuu li fan mau !
Quan eu fai sos besoenhs 'quò frolha,
Diriatz que son ventre s'esbolha !
Si vos ne venetz pas d'abòrd
Quand vos vendretz eu sirá mòrt !
Vos vesetz ben coma 'quò praissa ?
'Quò n'es mas meitat chamin d'Aissa..."

Quand eu l'i 'net l'apres-disnada,
La mair Margadeu mins treblada
Li disset : "Lo pitit vai mielh.
Lo cresiá fotut despuei ier,
Mas li ai fach un cataplasme,
E coma ne trobava chas me
De grana de lin p'un mijon
Li ai far un grand galeton
Qu'ai metut bien chaud sus sa pança
Qu'ei ce qu'a far virar la chança,
Lo paubre pitit deurm despuei
Sens gemar, sens deibrir los uelhs."

Lo medecin se 'praima, 'visa,
Leva lo linçòu, la chamisa,
E ditz : "Ente es 'queu galeton ?
- Eu l'i es ben ! - Non n'i a ren dau tot."
Aquí Jaquilhon se revelha
E sa mair li ditz dins l'aurelha :
"Ton cataplasme ente es-t-eu ?
Tu ses coijat dessus benleu ?
- N'es gran, mas coma s'esmijava
Bocin a bocin lo minjava.
- Ié, coquinard ! gròs beleton !
Tu l'as minjat lo galeton ! "
Monsur Bordeu crevant lo rire
Se met de poschar e de dire :
"Lechadier ! Si t'as 'gut la suor
'Quò deviá 'ver fòrça sabor !
E ben, fau chamnhar de recepta ;
Metetz li tantòst 'na moleta,
Que li breche bien lo bedon,
'Quò 'quí lo garirá a fond."

La consurta eriá 'chabada,
Mas 'la ne fuguet pas paiada.
Bordeu partiguet en risent,
'Quò fuguet tot son paiament.

Seguent la plan famosa devisa bearnesa, las legumas de la garbura se levan contra la meschanta minjalha dau capitalisme nòrd-american.

Nhòrla de Lingamiau publicada en 1889 dins l'Almanach Limousin. Podetz botar en plaça dau Generau Bolanger, lo President Sarkozy. Qu'es 'n' actualizacion de 'quela nhòrla plan bona !!!

Lo jorn de la Sent-Lop, eriá plantat davant la patacha d'un que 'racha las dents - mai que l'i s'entend, mon arma ! De lo veire far, auriatz dich que qu'es pus aisat a 'rachar que la trenuja... Lo 'visava donc despavar las maschoiras quand lo grand Chali de Coses se 'presmet e me disset entau :

"Bona feira ! Quò s'es bien vendut uei ! N'es quò pas ?
- E plan, dissei iu, quò assetz bien marchar.
- E ben ! Veses-tu, se disset-eu, ilhs an beu credar contre se, mas quò se veu ben ce qu'eu fai !
- Qui !
- Qui ?? E perdiu, qui vòles-tu que quò siá ? Lo generau !... Lo Bolanger !... Mai qu'eriá temps qu'eu se remudessa...
- A ! Bogre de lordaud... Lo Bolanger ! Que vòles-tu qu'eu li fase ? Eu ne sap benleu pas quantben vau 'na junja de tres mes - Quò n'es pas a me que fau contar 'quelas nhòrlas,
- Plan ! Plan ! tu ses tròp fin ò ben tròp bestia, ten, per veire quò ; mas me iu sabe, e que me 'pele pus Chali si quò n'es pas lo generau Bolanger qu'a relevat las feiras.
- Mas, esnaucat que tu ses, si qu'eriá se, eu auriá tot relevat ; e, uei, n'ai pas pogut vendre mon pòrc... Ilhs n'an pas aumentat lo pòrc ? Dija ? ... Anetz, parla ? An-t-ilhs aumentat lo pòrc ?
- Los pòrcs, los pòrcs... tu ses franc coma 'na codena, te. - 'Laidonc, tu voldrias que lo generau 'guessa tot fach d'un còp ! E ben, eu s'es pas dengueras esmajat dau pòrc, veiquí tot. Mas sai ben segur qu'eu ne vai pas tardar... Aura que l'autre bestiau a montat, eu vai se metre apres los pòrcs..., t'ò veiras ben a l'autra feira.
- E ben, li dissei iu, mon Chali, quò se pòt : t'as benleu rason : qu'ei benleu que sai 'na lura ! Adiu..."

Lo Garry a páur... Páur d'anar en preson... a Guantanamo !!!!

La Melania me demandet pas res... M'en fote. Li responde tot parier !! 'Laidonc, veiquí mas dietz associacions de sabors sens carcular :

1) de las framboisas dins un calhadís

2) de la confitura de framboisa sus de la briòcha

3) un gasteu au chocolat en fòrma de Casimir emb de la confitura de framboisa dedins

4) de las moules-frites emb una gueuze framboise

5) de la glaça au citron emb un colis de framboisa

6) dau muesli, dau lach, de las framboisas

7) daus chips au vinagre mai 'na bevencha plan chimica a la framboisa (sovenir culinari de mon prumier viatge en Anglaterra...)

8) de las framboisas mai dau pisson de rainard (e òc, fau pas minjar las framboisas a nautor de rainard dins un bòsc sens las lavar...)

9) minjar de la glaça a la framboisa emb una cigarreta russa a la plaça dau culher

10) de las framboisas emb un pauc de sucre dessus

Sei monomaniaque ? Non...

Veiqui 'na nhòrla dau Panazô publicada dins Lu Bouéradour din lu toupin en 1956. Apres, me fau pas demandar perque sei pas maridat...

Quand se maridet son ainada
La p'ita sòr plan revelhada
A sa mair disset tot d'un còp :
- " Lo maridatge qu'es aquò ?
- " Tu iò sauras quand t'auras l'atge
Mocha ton nas en atendant,
Disset la mair, p'ita benlant,
E laissa-me far mon obratge ! "
Mas totjorn la p'ita disiá :
- " Lo maridatge qu'es aquò ?
A la fin, coma um s'eimagina,
Agaçada d'entau l'auvir,
La mair 'chabet per s'esmalir,
E troçant la p'ita coquina
Vlin-vlan ! Sos cinc dets vigorós
Se marqueren sur los jarrons :
- "Vei-lo-quí, meschanta gamina,
Lo maridatge ! disset-la."
Mas la p'ita ne pura gròs.
La sabiá ce que la voliá
A la nòvia 'la corguet dire :
- " 'Questa vetz qu'es 'chabat de rire,
Sabe tot e planhe ton sòrt.
T'as tròp de malur prauba sòr !
Tu purarias coma un mainatge
Si tu sabias ce que t'atend ;
Qu'es dau pròpe lo maridatge
Mos dos jarrons n'en flameten "

Lo John es plan malaude... 'Na gròssa malaudiá fòrça rara... Fau mandar daus sous !!! Tot plen de sous !!!!