Ieu maitot !!!!

Bon Nadau a tots !!!!

Diumenc, nos en anam. Nos en anam en vacanças dins la familia. Prendrem lo tren. E dempuei quaquas setmanas, avem lo TGV. Oc-es ! La linha Briva-Brusselas en passar per París sens s'i 'plantar. Briva-Limòtges-Orleans. La modernitat 'riba en Lemosin !

Enfin, anam pas mai luenh qu'Orleans. E lo TGV vai pas pus regde que lo Corail. Perque pòt pas sus 'quela via. E la meitat ! Oc-es. Lo pretz d'un Corail es la meitat dau pretz d'un TGV. E quò fai pas mai de tren perque lo TGV remplaça lo Corail qu'avian suprimit... Te far paiar lo doble per çò qu'aviàs avant, quo es la modernitat d'auei !

Quand aviá quinze ans, surtiá coma 'na dròlla. Los dimecres, passat miegjorn, la menave au cinèma, au jardin public. Aviá quinze ans. Aviá qu'una eidéia dins la testa. La potonejar. Dins lo brun de la sala dau cinèma. La potonejar. Sus l'erba dau jardin. Pensei pas jamais en la menar a EuroDisney. Benleu perque era char, fauliá traversar tot París mai la banlega est. Non. Subretot perque me plasen pas lo manetges que foten las pàurs. Me plai pas la Space Mountain.

Mas n'i en a daus drollauds de quinze ans que menan lor mia a la Space Moutain. Mai que la potonejan en li dire : T'as 'gut pàur, e ! 'Visa lo pitit Nicolau. Menet la Carla a la Space Mountain. Çò que me fai despiech, es la Rachida. Aprep tot çò que fai per lo Nicò, eu la mena pas veire los pitits Mickeys ! Çò que me fai despiech, es que lo tipe que presida la França a pas mai de quinze ans d'atge mentau. Faudriá pensar en declarar la nòstra independéncia...

Veiqui 'na brava eidéia de present per nadau : los contes de Fèlix Arnaudin en bendas dessenhadas. A l'ora d'aura, la BD en lenga occitana nos perpausa subretot de las reviradas de las aventuras d'èros màger de l'escola franco-belga (Asterix, Yakari, Gaston Cofa) mai d'autras BD mens conegudas (Pòl-Emili, la Zòna Celesta, ...).

Aquí, avem un projecte originau, çò que podem 'pelar 'na vertadiera BD occitana. Una BD originala perque es pas 'na revirada. Una BD occitana perque es en lenga d'òc, de segur. Mas subretot perque es la transmission de la cultura populara gascona, reculida per Fèlix Arnaudin au sègle 19. Chasque conte es dessenhat per quauqu'un different. Ueit contes e ueit univers grafics differents. De la linha clara classica a las ombras chinesas de Benoît Frébourg mai lo gredonat de Julien Mollaud e las colors d'Emmanuel Moynot. E per los que comprenen pas l'occitan, lo texte originau d'Arnaudin es perpausat avant chasca BD.

'Na brava iniciativa dau PNR de las Lanas de Gasconha mai dau edicions Petit à Petit. Espere que i aura d'autras creacions originalas en BD. Seria lo biais lo mai popular per reviscolar la cultura occitana.

Dimarts passat, anei a 'na conferéncia sus l'America latina e sas luchas. Era l'Ignacio Ramonet que la deviá far dins lo famos amphi Blanqui de darrier de la merariá de Limòtges. Quand 'ribei, pas d'Ignacio. S'era fach un torn de rens e nos aviá mandat un prof de la fac de Pau, lo Jean Ortiz. Un tipe impressionant. Deven pas s'eniuar los estudiants dins sos cors ! Un tipe que se ditz revolucionari. Un ancian marxista. Benleu totjorn un pauc marxista. Un especialista dau Che mai de Cuba. 'Na conferéncia sus lo Che e sa pensada, de segur, mai sus l'evolucion de l'America latina.

L'istòria es pas 'chabada. Non. La chasuda de la paret de Berlin significa pas que lo capitalisme siá lo dareier biais d'organizar l'umanitat. 'Na pagina fuguet tonarda. Qu'era la fin de la prumiera ersa revolucionari. Mas, dempuei 89, i a 'gut quauques remols. 1994 : revòlta daus indians dau Chiapas. 1998 : Eleccion de Chávez en Veneçuèla. 1999 : Seatlle e sa smanifestacions. 2001 : prumier forum sociau mondiau a Porto Alegre. 2003 : Gardarem la Tèrra sus lo Larzac. 2006 Eleccion d'Evo Morals en Bolívia mai revòlta en Oaxaca. La segonda ersa. Emb de la formas novelas, de las eideias novelas, mai ecologistas, mai identitarias, mai espiritualas. L'Ortiz nos disset qu'es pas per deman, 'quela ersa. Ieu, sei segur que ne'n i aura pas si sem pas tots 'na gota, 'na goticha. Butissem tots e benleu i aura un tsunami. Lachem pas !

Subreviure

Subreviure per pas far despiech
Subreviure per far bona chara
Subreviure qu'es entau pas autrament
Subreviure en esperar la mòrt

Subreviure

Un pauc de publicitat per un libre publicat per 'n'amija. Qu'es un libre de fòtos, fach per tres mairs que cerchavan "l'épanouissement de leurs enfants dans le respect et le partage de moments de vie." L'objectiu : que los pairs que viven 'na relacion de proximitat coma lors pitits se troben dins queus libres mai que los qu'osan pas, s'autorizen los moments de complicitat.

Libre a 6,60 euros, sus papier reciclat, 14*14 cm, peliculat (oc-es, fau que los pitits lo pueschen 'visar, 'trapar...)

Per lo comandar, ne'n saubre mai e tot quò, i a un blòg : http://ensembletoutsimplement.unblog.fr/

Chas me, ai lo metòde Òc-Ben per aprener l'occitan. Trobei los disques a la biblioteca. Decidei de los manlevar. A maison, ne'n prenguei un, a l'azard, e lo botei dins lo lector. Era en provençau. Escotave sens portar 'tencion. Subran, trassaliguei. Aviá auvit Múrcia. Non, quò se pòt pas. Es un metòde d'occitan, pas de castelhan. Cerchei lo texte dins lo libre. Pagina 129. Legiguei : Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.* Parlava ben de Múrcia. Mai parlava daus meus, de nòstra istòria. Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia. Pas qu'en Provença. A París coma ma granda. A Grenòble coma sos cosins. 'Quela frasa me desviret. I aguet tant de murcians per migrar que 'queu tipe ne'n parle dins un libre ? Zo sabiá pas. Pensave a ma granda, a son exilh que pòrta dins son còr dempuei tant d'annadas. Aviá pas nòu ans quand 'ribet en França. L'emocion me preniá a la coleta. Me la chaliá depausar sus lo papier. Zo faguei dins la lenga de 'quel òme que botet nòstra p'ita istòria de migrant dins son libre.

* Extrach dau libre Bogre d'ases d'Aimat Serre. IEO, A tots, 1974.

Alentorn de 1929 i aguèt la venguda gròssa dei trabalhaires de Múrcia.

Eran en vacanças en Avairon, pas luenh de Milhau. Aiman ben nos permenar per los chamins, a la descuberta de la natura. Deciderem d'anar veire lo rivateu que passava pres dau vilatge. Partiguerem. Avian pas far dietz metres en defòra de la rota qu'eran 'tacats per de las nivoladas de bestiòlas. Podian pus 'vançar. Abandonerem. Lo lendeman, 'chapterem tot plen de produchs antibestiòlas. Nos tornerem permenar. Eran 'quí. Nos esperavan. Nos torneren 'tacar. Nos escondiam de nòstres agressors dins un cròs dau chamin quand auviguerem daus pas. Vius. Precis. Regulars. Veirem passar un tipe en short, lo peitrau a l'aer que corria. Comprenguei tot : lo FLA dreça las bestiòlas per 'tacar la toristalha parisenca !! Aura, quand vese 'queu document de propaganda, m'estòne pus !

'Chaberem nòstras vacanças sens fotre los pes dins lo mendre bòsc. Aquí las fotos.